Η άποψή μας για τα ενδιαφερόμενα μέρη

Κατανόηση των διαφορετικών απόψεων και προσδοκιών στην επικοινωνία της επιστήμης

Science communicators make scientific information accessible to wider, non-scientific audiences. When communicating with these audiences, science communicators have to decide how much they should communicate about what is known, and how much about what is still unknown or uncertain. The more detail is given to possible scientific uncertainties, the more difficult it can be to communicate the central messages.

Put simply, some members of the public attach great importance to delving as deeply as possible into the subject matter and learning about all the details and ambiguities. Conversely, others are more interested in receiving concrete and comprehensible answers to their questions.

However, it is not only members of the public who differ from one another; other stakeholders also have different views on how to deal with possible uncertainties in science communication. Scientists and authorities also have expectations of what should be communicated to public audiences. Hence, science communicators often find themselves caught between three main stakeholder groups:

The public
Scientists
Authorities

The Public

Seeks clarity and unambiguous statements about safety and technology impacts

Scientists

Expects detailed communication of uncertainties and limits of current knowledge

Authorities

Requires classification of uncertainties and communication of protective measures

“Hasn’t the safety of the technology been proven beyond doubt?” In the game, residents of the fictional community of Quantaville learn about plans to expand mobile phone coverage in their neighborhood. While they are open-minded about these plans, they want the player to make clear and unambiguous statements about the safety of the technology. However, if players report uncertainties and unanswered questions in the risk assessment, residents understandably ask critical questions.

This desire for clarity and unambiguity is also frequently evident in the practice of genuine risk communication; if this desire is disappointed, there are indications that trust in the responsible stakeholder groups may decline.

Dealing with scientific uncertainties is a central element of scientific practice. Accordingly, we understand a detailed approach to this uncertainty as characteristic of this group of actors: in the game, scientists expect the limits of current knowledge to be addressed in particular – otherwise they lose confidence in the player’s communication.

Authorities assess the potential risks of new technologies and decide on protective measures based on current scientific findings. In addition to comparable expectations regarding the communication of scientific uncertainty, we as game developers understand the classification of these uncertainties to be a second focus of this group of actors. In the game, authorities therefore prefer not only current risk assessments but also the naming of ongoing research projects and the implemented or possible protective measures for the population.

Αυτοί που επικοινωνούν την επιστήμη καθιστούν τις επιστημονικές πληροφορίες προσβάσιμες σε ένα ευρύτερο, μη επιστημονικό κοινό. Κατά την επαφή με αυτό το κοινό, τα άτομα που επικοινωνούν την επιστήμη πρέπει να αποφασίσουν πόσο πρέπει να επικοινωνούν για ό,τι είναι γνωστό και πόσο για ό,τι είναι ακόμη άγνωστο ή αβέβαιο. Όσο περισσότερες λεπτομέρειες δίνονται στις πιθανές επιστημονικές αβεβαιότητες, τόσο πιο δύσκολο μπορεί να είναι να επικοινωνηθούν τα κεντρικά μηνύματα. Με απλά λόγια, ορισμένα μέλη του κοινού αποδίδουν μεγάλη σημασία στην όσο το δυνατόν βαθύτερη εμβάθυνση στο θέμα και στην εκμάθηση όλων των λεπτομερειών και των αμφισημιών. Αντίθετα, άλλα μέλη του κοινού ενδιαφέρονται περισσότερο να λάβουν συγκεκριμένες και κατανοητές απαντήσεις στα ερωτήματά τους.

Ωστόσο, δεν διαφέρουν μόνο τα μέλη του κοινού. Άλλα ενδιαφερόμενα μέρη έχουν επίσης διαφορετικές απόψεις για το πώς να αντιμετωπίσουν πιθανές αβεβαιότητες στην επικοινωνία της επιστήμης. Οι επιστήμονες και οι αρχές έχουν επίσης προσδοκίες για το τι πρέπει να επικοινωνείται στο κοινό. Ως εκ τούτου, οι υπεύθυνοι επικοινωνίας της επιστήμης συχνά βρίσκονται παγιδευμένοι ανάμεσα σε τρεις κύριες ομάδες ενδιαφερόμενων μερών:

Κοινό
Επιστήμονες
Αρχές

Στο παιχνίδι «Talk Science», εμείς ως προγραμματιστές παιχνιδιών έχουμε εφαρμόσει αυτές τις τρεις προοπτικές σχετικά με το θέμα της επιστημονικής αβεβαιότητας. Βασίσαμε αυτήν την εφαρμογή σε σχόλια που λάβαμε από μέλη κάθε ομάδας ενδιαφερομένων. Αλλά πώς ακριβώς διαφέρουν αυτές οι προοπτικές στο παιχνίδι;

Κοινό:
«Δεν έχει αποδειχθεί πέραν πάσης αμφιβολίας η ασφάλεια της τεχνολογίας;» Στο παιχνίδι, οι κάτοικοι της φανταστικής κοινότητας Κουάντα-Βιλ μαθαίνουν για σχέδια επέκτασης της κάλυψης κινητής τηλεφωνίας στη γειτονιά τους. Ενώ είναι ανοιχτόμυαλοι σχετικά με αυτά τα σχέδια, θέλουν ο παίκτης να κάνει σαφείς και ξεκάθαρες δηλώσεις σχετικά με την ασφάλεια της τεχνολογίας. Ωστόσο, εάν οι παίκτες αναφέρουν αβεβαιότητες και αναπάντητα ερωτήματα στην αξιολόγηση κινδύνου, οι κάτοικοι, όπως είναι εύλογο, θέτουν κρίσιμα ερωτήματα.

Αυτή η επιθυμία για διαφάνεια και σαφήνεια είναι επίσης συχνά εμφανής στην πρακτική της γνήσιας επικοινωνίας σχετικά με τη διακινδύνευση. Εάν αυτή η επιθυμία διαψευσθεί, υπάρχουν ενδείξεις ότι η εμπιστοσύνη στα αρμόδια ενδιαφερόμενα μέρη μπορεί να μειωθεί.

Επιστήμονες :
Η αντιμετώπιση των επιστημονικών αβεβαιοτήτων αποτελεί κεντρικό στοιχείο της επιστημονικής πρακτικής. Συνεπώς, αντιλαμβανόμαστε ως χαρακτηριστικό αυτής της ομάδας τη λεπτομερή προσέγγιση σε αυτήν την αβεβαιότητα: στο παιχνίδι, οι επιστήμονες αναμένουν ότι τα όρια της τρέχουσας γνώσης θα αντιμετωπιστούν ιδιαιτέρως – διαφορετικά χάνουν την εμπιστοσύνη τους στην επικοινωνία του παίκτη.

Αρχές:
Οι αρχές αξιολογούν τους πιθανούς κινδύνους των νέων τεχνολογιών και αποφασίζουν για τα μέτρα προστασίας με βάση τα τρέχοντα επιστημονικά ευρήματα. Εκτός από τις συγκρίσιμες προσδοκίες σχετικά με την επικοινωνία της επιστημονικής αβεβαιότητας, εμείς ως προγραμματιστές παιχνιδιών κατανοούμε ότι η ταξινόμηση αυτών των αβεβαιοτήτων αποτελεί δεύτερο στόχο αυτής της ομάδας. Στο παιχνίδι, επομένως, οι αρχές προτιμούν όχι μόνο τις τρέχουσες αξιολογήσεις κινδύνου, αλλά και την αναφορά στα τρέχοντα ερευνητικά έργα και τα εφαρμοζόμενα ή πιθανά προστατευτικά μέτρα για τον πληθυσμό.